Posts

Showing posts from 2018

आता तुझी "पाळी"!!!

कालच सुप्रीम कोर्टाचा निकाल शबरिमाला मंदिरात १० ते ५० वयाच्या स्त्रियांना असलेली प्रवेशबंदी उठवून ऐतिहासिक ठरला.कोर्ट म्हणाल की केवळ एक स्त्री म्हणून प्रवेश नाकारणे चुकीचे आहे.पण सांगू का ही प्रवेशबदी केवळ स्त्री म्हणून नव्हती तर १० ते ५० वयोगटातल्या स्त्रीला असणारी निसर्गदत्त देणगी ( ज्याला केवळ पुरुषच नव्हे तर स्त्रियाही problem म्हणतात) होती.
               तथा कथित भक्तांच्या मते जेव्हा स्त्रीला periods येतात त्या काळात ती अपवित्र बनते आणि तिच्या प्रवेशामुळे मंदिरही.मला निसर्गाबद्दल राग ही येतो आणि प्रश्नही पडतो.एका स्त्रीला अपवित्र करणारी गोष्ट मजबुरीने का दिली असेल.पण लगेच दुसरा प्रश्न स्वताच्या अस्तित्वाबददल पडतो की जर मासिक पाळी नसती तर मी जन्माला आलो असतो काय. आणि जर या गोष्टीमुळे  मी जन्माला आलो असेन तर मी देखील अपावित्र
               जर खरंच पलीतल्या स्त्रियांना प्रवेशबंदी करायची तर काही स्त्रियांना ५० नंतरही येतेच.आणि काही स्त्रियांना कधीच येत नाही...  !!! मग कुठल्या वयोगटातल्या स्त्रीला प्रवेश नाकारणार...
              अभांगमध्ये तुकोबाराय सांगून गेले की…

अनोळखी शिक्षक

Image
आज अंक्याची mains असल्याने सकाळी साडेआठलाच हडपसरला गेलो होतो.त्याला केंद्रावर सोडून लगेचच परत यायला निघालो.
        PMTटँडवर वेळ सकाळची असूनसुद्धा गर्दी होतीच.कोथरुड डेपोची बस पकडायला मी गेलो तर माझ्या आधी १०- १५ मंडळी बसच्या पुढच्या दारातून आत घुसण्याचा प्रयत्न करत होती. बसायला जागा मिळणार नाही असच वाटत होत पण हार मानिन तो मी कसला?? त्याच गर्डीमधून धक्के देत, मोबाईल आणि पकिटकडे लक्ष्य देत मी बसमध्ये शिरलो.नक्कीच काहीतरी achieve केल्याची फिलिंग होती....!!!
        बसमध्ये पहिली windo seat मिळाली होती. शेजारची सीट अजूनही रिकामी होती.. समोरून येणाऱ्या ४-५ मुलींपैकी एक तरी शेजारी बसेल आणि हा गर्दीचा प्रवास मस्त होईल असं वाटलं.पण सांगू का माझा माझ्या लक वर पूर्ण विश्वास आहे..गेल्या आठ एक वर्षात केलेल्या दहाएक हजार किलोमीटर च्या प्रवासात साठ सत्तर वर्षांच्या म्हाताऱ्या माणसानंशिवाय कुणाच्या शेजारी बसायच नशीब लाभलं नाही...!!
        आजही तेच झालं एक साधारण सत्तरीतले आजोबा ज्यांचा चेहरा म्हातारपनामुळे थकला आहे ते माझ्या शेजारी येऊन बसले.मी नेहमीप्रमाणेच ' असो चालायचंच..' म्हणून कध…

सोनचाफा 😍

Image
काही दिवांपूर्वी लायब्ररी मध्ये एक नवीन मुलगी आली.
पहला प्यार बार बार आणि लगातार होण्यामागे ज्या मुली असतात त्यातलीच एक...
जेमतेम पावणेपाच फूट उंचीची.. पाहताक्षणी मनाला भावणारी आणि जिच्या डोळ्यात पाहताना आयुष्य सहजसरशी निघून जाईल अशी....!!!
तिच्या कपाळावरची चंद्रकोर तीच सौंदर्य अजूनच खुलवयची...
ती जेव्हा समोर यायची तेव्हा माझ मन दगडु (from timepass movie) ऊन जायचं...!
वाटायचं हीच आपली प्राजू...!!!
तिला वाचताना पहायचो तेव्हा ती रागाने पुस्तकात बघताना दिसायची...
रागाने वाचायची सवय आहे की मी बघतोय याचा राग आलाय हे कळायचं नाही...
तिच्याबद्दल Google करताना अस कळलं की तिच्या शेजारी बसणारा तिचा सीनिअर तिचा boyfriend असू शकतो...!!
मनाला खोटं वाटलं म्हणून आणखीन गूगल केलं..
तिथं तिचा boyfriend आहे की नाही हे नाही कळलं पण ती एक भावनाशील लेखिका आहे हे कळलं...
तिचा कोकणाबद्दलचा लेख वाचताना आपण कोकणातला माड म्हणूनसद्धा का जन्माला आलो नाही याचं दुःख झालं...
पण नंतर वाटलं आपण नाही निदान आपलं प्रेम(चौथयांदा झालेलं पहिलं प्रेम) तरी कोकणातल आहे....
कोकणातला हापूस,माडाच्या बागा.. कौलारु घरं आणि निळ्याश…